Petycja w sprawie rachunków kryptowalut

Jako Fundacja Trading Jam, przyłączyliśmy się do petycji mającej na celu zwrócenie uwagi polskich władz na problem zamykania rachunków bankowych traderom i inwestorom z rynku kryptowalut.
Poniżej załączamy treść petycji złożonej na ręce Pani Minister Finansów Teresy Czerwińskiej.

Szanowna Pani
Teresa Czerwińska
Minister Finansów

PETYCJA
w sprawie obowiązujących przepisów m.in. umożliwiających nakładanie blokad na rachunki bankowe przedsiębiorców zajmujących się kryptowalutami lub wypowiadanie umów o prowadzenie rachunków bankowych

Działając w imieniu własnym i zarazem grupy osób wnoszących niniejsze pismo, oznaczonych szczegółowo na końcu niniejszego pisma, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz. U. z 2018 r. poz. 870, z późn. zm.), po zapoznaniu się z powszechnie dostępnymi informacjami i mając na uwadze sygnały dochodzące od reszty społeczeństwa – zwłaszcza przedsiębiorców, tj. na temat częstego wypowiadania prowadzonych na ich rzecz rachunków bankowych przez Banki 1 – zwracamy się do Pani Minister z prośbą o:

1. zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie;
2. podjęcie inicjatywy ustawodawczej mającej na celu zmianę przepisów prawa, podjęcie rozstrzygnięcia lub innego działania w sprawie dotyczącej podmiotu wnoszącego petycję, życia zbiorowego lub wartości wymagających szczególnej ochrony w imię dobra wspólnego, mieszczących się w zakresie zadań i kompetencji adresata petycji;
3. przekazanie – w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o petycjach – niniejszego pisma do właściwego adresata, jeżeli nie jest nim Minister Finansów.

I. Zarys obowiązującego stanu prawnego – źródło problemów.
Obowiązująca do 12 lipca 2018 r. ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2017 r. poz. 1049, z późn. zm.) nakładała na podmioty zobowiązane – takie przede wszystkim jak banki – obowiązek zarejestrowania transakcji, której równowartość przekracza 15.000 euro; taki sam obowiązek odnosił się również do transakcji, gdy była ona przeprowadzana za pomocą więcej niż jednej operacji, których okoliczności wskazywały, że są one ze sobą powiązane i zostały podzielone na operacje 1 Zob. doniesienia medialne np. na stronie: https://businessinsider.com.pl/finanse/kryptowaluty/mbank-zamyka-konta-za-handel-kryptowalutami/0twycmk https://businessinsider.com.pl/finanse/kryptowaluty/pekao-zamyka-konta-i-wypowiada-umowy-za-obrot-kryptowalutami/sqq8rrm o mniejszej wartości z zamiarem uniknięcia obowiązku rejestracji. Instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której okoliczności wskazują, że może ona mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu, ma obowiązek zarejestrować także inną taką transakcję, bez względu na jej wartość i charakter. Innym obowiązkiem wynikającym z tej ustawy była konieczność stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, o jakich mowa w art. 4 powołanej wyżej ustawy. Nowa ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2018 r. poz. 723, z późn. zm.) te obowiązki powiela, a w części uszczegóławia, o czym w dalszej części petycji.

Te obowiązki są obwarowane – po stronie podmiotów obowiązanych – surowymi sankcjami, o jakich mowa w przepisach rozdziału 7a powołanej ustawy. Te sankcje to przede wszystkim dotkliwe kary pieniężne. Kara może zostać wymierzona – przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej – za to, że Bank:
1) nie dopełnia obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1, przekazania Generalnemu Inspektorowi dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji,
2) nie dopełnia obowiązku przeprowadzenia analizy ryzyka w celu zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa finansowego,
3) nie dopełnia obowiązku stosowania środków bezpieczeństwa finansowego.

Ponadto od 30 kwietnia 2018 r. weszły w życie pozostałe przepisy Działu IIIB ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.) umożliwiające Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej zablokowanie rachunku bankowego podmiotu kwalifikowanego, na okres nie dłuższy niż 72 godziny, jeżeli posiadane informacje, w szczególności wyniki analizy ryzyka wskazują, że podmiot kwalifikowany może wykorzystywać działalność banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi lub do czynności zmierzających do wyłudzenia skarbowego, a blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego jest konieczna, aby temu przeciwdziałać. Co istotne, przepisy Działu IIIB ordynacji podatkowej, przewidujące ten instrument nie przewidują nawet odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa – na wzór art. 20 ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy – w razie gdyby okazało się, że blokada rachunku dokonana nawet na czas minimalny (72 godziny), okazała się niesłuszna. Także przepisy wskazanego Działu IIIB nakładają -pod rygorem nałożenia kary pieniężnego – na Banki szereg dodatkowych obowiązków takich jak:

• obowiązek przekazywania informacji i zestawień oraz danych, o których mowa w art. 119zs § 2 ordynacji podatkowej;
• obowiązek dokonania blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego, przedłużenia zastosowanej blokady przedłużenia, zmiany zakresu lub uchylenia blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.

II. Konsekwencje – na tle obowiązującej ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy.

Na tle zaprezentowanych obowiązków po stronie Banków prowadzących dla przedsiębiorców zajmujących się „ryzykownymi branżami” pojawiła się niepokojąca tendencja odmawiania im zawarcia umowy prowadzenia rachunków bankowych lub wypowiadania rachunków już prowadzonych, ale motywowana trudnościami w realizacji obowiązków nałożonych przez ustawę o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy. Niewątpliwie praktyka taka jest wynikiem prostej kalkulacji Banku, który woli zrezygnować z Klienta generującego dodatkowe obowiązki i niebezpieczeństwo narażenia się na sankcję w myśl ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy lub ordynacji podatkowej. Nawet kosztem utraty zysków z obsługi takiego Klienta. Co należy w tym miejscu podkreślić, praktyka taka nie jest poparta żadnymi dowodami, czy realnymi argumentami. Jest to jedynie co najwyżej przypuszczenie Banku.
Zarazem przedsiębiorcy są pozbawieni realnych instrumentów, którymi mogliby wymusić na podmiocie istotnie silniejszym zawarcie i wykonywanie takiej umowy. Jedyną sankcją dla banku jest co najwyżej możliwość przypisania popełnienia wykroczenia, o jakim mowa w art. 138 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2018 r. poz. 618, z późn. zm.), zagrożone karą grzywny maksymalnie w wysokości 5.000,00 złotych.
Bank nie poniesienie żadnej inne kary – za to, że bezzasadnie wypowie rachunek bankowy prowadzony dla przedsiębiorcy lub odmówi zawarcia stosownej umowy – zaś przedsiębiorca może co najwyżej dochodzić odpowiedzialności cywilnoprawnej od Banku na drodze długotrwałego i kosztownego procesu stosownie do konstrukcji czynu niedozwolonego opisanego w art. 415 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, z późn. zm.).
W efekcie – w aktualnym stanie prawnym – jest tak, że:

• przedsiębiorcy prowadzący legalną działalność gospodarczą mają trudności w założeniu lub utrzymaniu założonego rachunku bankowego z tego tylko powodu, że uzyskują dochody z obrotu kryptowalutami;
• przedsiębiorcy są z góry na „pozycji przegranej” z podmiotem silniejszym, jakim jest zawsze Bank, bowiem mogą oni w trybie natychmiastowym utracić rachunek bankowy niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej;
• przedsiębiorcy służy co najwyżej droga cywilna do dochodzenia potencjalnych roszczeń (długotrwała i kosztowna), zaś Bank popełnia w najlepszym wypadku wykroczenie obwarowane stosunkowo niską sankcją;
• Bankom „bardziej opłaca się” nie zawierać umów o prowadzenie rachunków bankowych z przedsiębiorcami „z grupie ryzyka” lub wypowiadać umowy obowiązujące, zwłaszcza w kontekście nałożonych na nie obowiązków lub groźby poniesienia kary finansowej;
• istniejące mechanizmy – rozwiązania prawne – chroniące przedsiębiorców są niewystarczające, albowiem wyrządzona szkoda (w tym utracone korzyści) spowodowane bezzasadnym zamknięciem rachunku bankowego, o ile jest możliwa do naprawienia to w bardzo odległej przyszłości i to po długotrwałym procesie sądowym z Bankiem (podmiotem znowu znacznie silniejszym, bo mającym wykwalifikowaną obsługę prawną).

Zaprezentowane okoliczności skutkować mogą odpływem przedsiębiorców do państw trzecich, których system prawny i polityka bankowa jest przyjaźniejsza w odniesieniu do branży kryptowalutowej.

III. Przykłady uzasadnienia przez Bank wypowiedzenia prowadzonych rachunków bankowych na rzecz przedsiębiorców zajmujących się kryptowalutami. Celem uplastycznienia zaprezentowanego w niniejszej interpelacji realnego problemu, sporej rzeszy obywateli – przedsiębiorców – wskazuje się na przykładowe uzasadnienia pism wystosowanych przez Banki w przedmiocie wypowiedzenia rachunków bieżących prowadzonych „dla firm”.

1. Bank Zachodni WBK S.A.2 : „Wobec przypadków wykorzystywania kryptowalut do nielegalnej lub nieetycznej działalności, bank opierając się na określonej w kodeksie cywilnym zasadzie swobody umów, podjął decyzję o nienawiązywaniu, co do zasady, relacji z podmiotami zajmującymi się obrotem wirtualnymi walutami oraz o wycofywaniu się z tych relacji, gdy współpraca została już podjęta”.
2. Bank Polska Kasa Opieki S.A. : „Działalność w zakresie obrotu walutami wirtualnymi uniemożliwia skuteczne monitorowanie aktywności Klienta i ustalenie źródło pochodzenia środku na rachunkach, a tym samym wykonania ciążących na Banku obowiązków wynikających z artykułu 8b ustawy z 16.11.2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (…)”.
3. mBank S.A.4 Wskazany Bank szeregu podmiotom zamknął rachunki bankowe bez doręczenia pisemnego wypowiedzenia, zaś w odpowiedzi na pytania Klientów poinformował, że „nie nawiązuje relacji biznesowych z klientami świadczącymi usługi oferowania wirtualnych walut. Jeżeli forma prowadzonej przez Ciebie działalności gospodarczej narusza nasze regulacje, to mogliśmy wypowiedzieć Ci umowę korzystania z rachunku firmowego”. Z kolei w odniesieniu do innego Klienta mBank S.A. podał jako przyczynę wypowiedzenia rachunku bankowego to, że „Nie współpracujemy z podmiotami, które głoszą ideologię sprzeczną z prawem oraz standardami demokratycznego państwa”.
4. PKO Bank Polski S.A. „PKO Bank Polski S.A. informuje, że (…) z tytułu braku możliwości wykonania przez Bank obowiązków w ramach stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, określonych w Ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, działając zgodnie z postanowieniami umowy (…) wypowiada umowę rachunku (…).”

Takie działania banków jest najprawdopodobniej efektem pisma, które Komisja Nadzoru Finansowego w kwietniu bieżącego roku wysyłała do zarządów banków. KNF zaproponowała bankom szereg czynności, które można podejmować wobec klientów obracających kryptowalutami, a wśród nich m.in. wypowiadanie rachunków klientom, w przypadku których występuje „brak możliwości wykonania choćby jednego ze środków bezpieczeństwa finansowego”.

https://www.money.pl/gielda/wiadomosci/artykul/bz-wbk-handel-bitcoinami-wypowiedzenie-umowy,53,0,2394933.html 3 https://gieldykryptowalut.pl/wiadomosci/bank-pekao-wypowiada-umowe-gieldzie-easycoin 4 http://fakty.plportal.pl/artykuly/polska-tylko-u-nas/bitcoin-zakazany-w-mbanku-bank-zamyka-firmowe-konta-za-handel

IV. Bezzasadność wypowiadania rachunków bieżących przez Bank. Wypowiadanie rachunków bieżących przez Banki – z powołaniem się na obowiązki wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy – może być bezzasadne. W tym miejscu wskazujemy Pani Minister na dostępną w powszechnym obiegu opinię prawną5 , z której wynika że:
• Bank posiada komplet wymaganych ustawą informacji o każdej transakcji zlecanej przez przedsiębiorcę prowadzącego np. kantor kryptowalut lub prowadzącego inną działalność gospodarczą związaną z kryptowalutami (a więc o każdej transakcji przeprowadzanej przez Bank), co umożliwia mu rejestrowanie zarówno transakcji ponadprogowych (przekraczających równowartość kwoty 15.000 euro), jak i transakcji podejrzanych o związek z praniem pieniędzy lub terroryzmem;
• w zakresie płatności przychodzących na rachunek, są one w większości zwolnione z obowiązku rejestracji przez Bank, ze względu na to, iż realizuje je inna instytucja obowiązania (dotyczy to płatności obsługiwanych przez tpay.com oraz inne banki).
• transakcje przychodzące objęte obowiązkiem rejestracji obejmują „przelewy z zagranicy”, co powoduje, że Bank posiada informacje o nadawcy wskazane przez bank zagraniczny. Jeżeli dane te budzą wątpliwości, możliwe jest powiadomienie odpowiednich organów celem wyjaśnienia sprawy;
• obowiązek Banku zebrania danych identyfikacyjnych obejmuje klienta Banku, tj. przedsiębiorcę. Bank nie ma obowiązku zbierać pełnych danych o wszystkich osobach wpłacających środki, gdyż wykonują to inne instytucje zobowiązane, i to zarówno przy wpłatach bezgotówkowych (przelewach), jak i wpłatach gotówkowych.

V. Stan prawny obowiązujący od 13 lipca 2018 r. Z dniem 13 lipca 2018 r. w życie weszła nowa ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2018 r. poz. 723, z późn. zm.). Przewiduje ona m.in. obowiązek określania ryzyka prania pieniędzy przez prowadzących giełdy lub kantory kryptowalut, wprowadza też definicję waluty wirtualnej. Celem ustawy jest zwiększenie efektywności krajowego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu. Nowa ustawa ma dostosować polskie prawo do dyrektyw unijnych i ma zastąpić analogiczną ustawę, pochodzącą z 2000 roku. Oznacza to, że giełdy walut wirtualnych oraz podmioty, które prowadzą portfele tych walut, będą musiały stosować wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego zgodnie z ustawą, podobnie jak robią to inne instytucje obowiązane. Ma to umożliwić monitorowanie transakcji w celu wykrycia transakcji podejrzanych, czyli mogących mieć związek z praniem pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu. Stosowanie tych przepisów będzie podlegało weryfikacji Generalnego Inspektora Informacji Finansowej.
Także nowa ustawa – na wzór art. 8b ust. 5 dotychczasowej ustawy – w art. 41 ust. 1 stanowi, że jeżeli instytucja obowiązana nie może zastosować jednego ze środków bezpieczeństwa finansowego w odniesieniu do swojego Klienta, a o których mowa w art. 34 ust. 1, to: 5 https://gieldykryptowalut.pl/wiadomosci/mbank-zamyka-rachunek-bitcan-wg-opinii-prawnikow-jest-to-lamanie-przepisow Dostęp pełny do tekstu opinii prawnej: https://bitcan.pl/v3/files/mbank_bitcan.pdf
1) nie nawiązuje stosunków gospodarczych;
2) nie przeprowadza transakcji okazjonalnej;
3) nie przeprowadza transakcji za pośrednictwem rachunku bankowego; 4) rozwiązuje stosunki gospodarcze.

W rezultacie od 13 lipca 2018 r. stało się tak, że przedsiębiorcy zajmujący się kryptowalutami:
• z jednej strony będą podmiotami zobowiązanymi do stosowania szczególnych środków ograniczających przeciwko osobom, grupom i podmiotom oraz obowiązki podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym w zakresie przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, przeciwdziałania finansowaniu terroryzm;
• odpowiadać będą karnie i administracyjnie za nierealizowanie obowiązków wynikających z nowej ustawy na równi z Bankami;
• zarazem zaś sami będą, jako Klienci Banku, oceniani z uwzględnieniem czynników ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw. Rezultatem takiego stanu prawnego może być to, że w stosunku do przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie kryptowalut, który wdrożył i realizuje wewnętrzną procedurę w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w miarę możliwości6 , jakie zachodzą przy specyficznej branży kryptowalutowej i tak finalnie zostaną zastosowane ze strony Banku środki, o jakich mowa w art. 41 ust. 1 nowej ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy.

VI. Blokada rachunku podmiotu kwalifikowanego w myśl ordynacji podatkowej. Od 30 kwietnia 2018 r. obowiązują przepisy działu IIIb ordynacji podatkowej, które pozwalają na zastosowanie nowego mechanizmu blokady rachunku bankowego przedsiębiorcy, a które w oparciu o wskaźnik ryzyka i następczą analizę ryzyka umożliwiają wydanie w pierwszej kolejności postanowienia o blokadzie rachunku podmiotu kwalifikowanego na okres nie dłuższy niż 72 godziny. Jakkolwiek powołane przepisy obowiązują zbyt krótko, by móc wypowiedzieć się czy w jakim kierunku wpłyną one niekorzystnie na swobodę prowadzenia działalności przez przedsiębiorców zajmujących się kryptowalutami w Polsce, to nie jest wykluczone, że:
• te instrumenty także „uderzą” w przedsiębiorców, którzy zajmują się kryptowalutami;
• także istnienie tych przepisów i wynikających z nich obowiązków dla Banków będzie powodem do wypowiadania prowadzenia rachunków bankowych podmiotów kwalifikowanych.

Jednocześnie pragniemy zwrócić uwagę, że w ordynacji podatkowej brak przepisu, który kreowałby odpowiedzialność za szkodę Skarbu Państwa na zasadach określonych w Ko- 6 Art. 27 ust. 1 nowej ustawy stanowi, że instytucje obowiązane identyfikują i oceniają ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu odnoszące się do ich działalności, z uwzględnieniem czynników ryzyka dotyczących klientów, państw lub obszarów geograficznych, produktów, usług, transakcji lub kanałów ich dostaw. Działania te są proporcjonalne do charakteru i wielkości instytucji obowiązanej. deksie cywilnym, w przypadku gdy rachunek zostałby zablokowany bezzasadnie lub z naruszeniem prawa. Brak takiego przepisu – jaki znajduje się w art. 20 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu – może powodować, że zastosowana bezzasadnie instytucja blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego wyrządzi szkodę, której naprawienie nie będzie możliwe na żadnej ścieżce prawnej.

VII. Przedmiot żądania skierowanego do Ministra Finansów. Uwzględniając powyższe, zwracamy się do Pani Minister z następującymi żądaniami.
1. Wnioskujemy o wprowadzenie rozwiązań prawnych lub podjęcie innych działań, które stanowić będą odpowiedź na opisaną praktykę Banków – ograniczającą istotnie możliwość prowadzenia działalności gospodarczej – np. w postaci dodania do obowiązującej ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu przepisu przewidującego karę dla Banku, który powołując wskazaną ustawę bezzasadnie zamyka prowadzone rachunki bankowe lub odmawia zawarcia umowy z przedsiębiorcą.
2. Wnioskujemy o podjęcie działań przez Ministra Finansów, mając na uwadze opisane problemy przedsiębiorców w Polsce, którzy prowadzą legalną działalność gospodarczą, chcą płacić podatki w Polsce, a nie mogą tego wszystkiego uczynić, albowiem Banki – przeciążone obowiązkami wynikającymi m.in. ze wskazanej ustawy, obwarowanymi znacznymi sankcjami w przypadku ich niewykonania – wolą nie zawierać z przedsiębiorcami umów o prowadzenie rachunków bankowych lub umowy zawarte rozwiązywać.
3. Wnosimy o zmianę obowiązujących przepisów prawnych lub podjęcie innych działań uwzględniających fakt, że w art. 41 (sytuacja niemożności wdrożenia chociaż jednego spośród środków bezpieczeństwa finansowego) oraz art. 42 (możliwość stosowania uproszczonych środków bezpieczeństwa finansowego) nowej ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu nie wymieniono klientów instytucji zobowiązanych, którzy to klienci sami są instytucjami zobowiązanymi.
4. Wnosimy o zmianę obowiązujących przepisów prawnych lub podjęcie innych działań, które spowodują, że przedsiębiorcy w Polsce będą mogli prowadzić legalną działalność gospodarczą obejmującą swoim zakresem obrót kryptowalutami, a zarazem polskie banki nie będą wypowiadać prowadzonych na ich rzecz rachunków bankowych.
5. Wnosimy o zmianę obowiązujących przepisów prawnych lub podjęcie innych działań, będących reakcją na fakt, że przepisy działu IIIb ordynacji podatkowej nie zawierają przepisu przewidującego odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone bezzasadnym zastosowaniem instrumentu blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego.
6. Wnosimy o zmianę obowiązujących przepisów prawnych lub podjęcie innych działań, będących reakcją na fakt, że przepisy obowiązującej ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, nie przewidują odpowiedzial- ności odszkodowawczej lub jakiejkolwiek sankcji wymierzonej w podmiot zobowiązany za bezzasadne zastosowanie art. 8b ust. 5 starej ustawy lub w przyszłości art. 41 ust. 1 nowej ustawy.

Niniejsza petycja zawiera zgodę na ujawnienie na stronie internetowej podmiotu rozpatrującego petycję lub urzędu go obsługującego danych reprezentanta grupy podmiotów wnoszących petycję, a także danych członków tej grupy.. Podpis reprezentanta grupy podmiotów Oznaczenie każdego z podmiotów składających się na grupę podmiotów, w imieniu których wnoszona jest petycja (imię i nazwisko/nazwa, adres zamieszkania/siedziby) wraz z podpisem stanowiącym zgodę na złożenie petycji i ujawnienie danych (art. 5 ust. 2 i art. 8 ust. 1 ustawy o petycji).
1. adw. Mateusz Kara, ul. Garbary 71/19, 61-758 Poznań
2. Biuro Rachunkowe TAXO – Dekstra sp. z o.o., ul. Lwa 17A/12, 61-244 Poznań
3. UNBANKED sp. z o.o., plac Bankowy 2, 00-095 Warszawa
4. Fundacja Trading Jam, ul. Piękna 24/26A, 00-549 Warszawa

Bądź na bieżąco

Dodaj komentarz