Srebrni manipulatorzy. Bańka spekulacyjna na srebrze.

Bunker i Herbet Hunt na zawsze wpisali się w historię spekulacji nawet wyraźniej niż inni spekulanci doprowadzając do jednej z największych baniek spekulacyjnych w historii rynków finansowych. Dzięki ich spekulacyjnym operacjom cena srebra z 6 USD za uncję początkiem 1979 roku do 50 USD za uncję w styczniu 1980 roku. Jak dotychczas najwyższą cenę.

Historia ceny srebra od początku notowań.

H.L Hunt, ojciec braci, zostawił synom ogromną fortunę w postaci 2025 ha pól naftowych, które kupił kiedy były jeszcze niesprawdzone, a okazały się największym złożem w Stanach Zjednoczonych poza Alaską. Zmarł w 1974 roku zostawiając majątek dzięki zakupionej ziemi w wysokości 100 milionów USD, przeliczając na dzisiejszą wartość to ok 1,7 miliarda USD.

Ojciec braci Hunt był nałogowym hazardzistą, ale zostawił synom miliardową fortunę, żyłkę do handlu, konserwatywne poglądy polityczne oraz świadomość, że źródłem wszelkiego zła zawsze jest rząd państwa.

“Bunker, podobnie jak jego ojciec, wierzył, że świat powoli się rozpada. Komuniści, Żydzi, Rockefellerzy, Rosjanie, Chińczycy, hipisi – wszyscy chcieli zniszczyć świat i pozycję Bunkra w nim”.

The Big Rich

Teoria spiskowa punktem zapalnym do bańki spekulacyjnej?

Stopa inflacyjna w USA w 1974 roku wynosiła 14% Bunker oraz Herbert zobaczyli jak taki wysoki procent pochłania ich fortunę. Obwiniali rząd za drukowanie zbyt dużej ilości papierowej waluty, która doprowadzi do upadku dolara amerykańskiego. W związku z tym zaczęli szukać aktywów w których bezpiecznie będą mogli zabezpieczyć majątek – do wyboru wzięli złoto lub srebro.

Bracia Hunt zaczęli gromadzić kontrakty terminowe na srebro o łącznej wartości 55 milionów uncji, czyli 9 procent całego rynku srebra na świecie. Zazwyczaj handlarze kontraktów terminów sprzedają swoje kontrakty przed uzgodnionym terminem, a nie przyjmują dostawę. Szczególnie, że kosmiczna ilość, bo aż 55 milionów uncji, czyli około 4394 tony srebra!

O to właśnie braciom chodziło i zamiast sprzedawać kontrakty postanowili przejąć srebro. Obawiali się jednak powtórki z 1933 roku kiedy rząd USA przejął złoto. Nie mogli też sprowadzić do Teksasu unikając zapłacenia 5% podatku państwowego. Pomysłowi bracia postanowili wyczarterować odrzutowce, aby latały ze srebrem w środku nocy do depozytu w Szwajcarii.

“Hunts spread”

Po pięciu latach bracia wraz z partnerami saudyjskim, którzy prawdopodobnie pracowali dla saudyjskiej rodziny królewskiej zakupili kontrakty terminowe na 43 miliony uncji z dostawą do odebrania jesienią.

Termin dostawy zbliżał się nieubłaganie, a cena srebra rosła: z 8 USD za uncję do 16 USD za uncję i to w ciągu ośmiu tygodni. Nie uszło to uwadze innym spekulantom, którzy za braćmi Hunt zaczęli skupować kontrakty na srebro. Giełdy towarowe handlujące srebrem zaczęły wpadać w panikę. Posiadały tylko 120 milionów uncji fizycznego srebra, a na pokrycie fizycznych dostaw potrzebowano o wiele więcej.

Gdyby kupujący kontrakty terminowe na srebro chcieli odebrać więcej fizycznego srebra niż giełdy mają w posiadaniu, wtedy doszłoby do tzw. squeeze – zmuszenie do zakupu srebra na otwartym rynku co w konsekwencji doprowadza do kolejnych skoków cenowych.

Tak więc pod koniec 1979 roku, giełdy towarowe postanawiają zmienić zasady: żaden inwestor nie może posiadać ponad 3 milionów uncji srebra w kontraktach. Wszystkie umowy na ponad 3 miliony uncji na handlarza muszą zostać sprzedane do lutego 1980 roku.

Hunci oczywiście w swoim utartym toku myślenia wszędzie węsząc spisek oskarżyli organy regulacyjne oraz urzędników o krótką pozycje na ceny srebra. Hunci tak bardzo pewni siebie uwierzyli w to, że giełdy zaczęły obstawiać przeciwko nim. Jak się okazuje w późniejszym czasie częściowo było to prawdą. Wszyscy liczyli na to, że bracia rzucą potężną ilość kontraktów na rynek doprowadzając do złamania ceny srebra.

Wszyscy wiedzieli, że na rynku zacznie brakować srebra, a bracia zaognili całą sytuację wrzucając jeszcze więcej żetonów na stół – złożyli zlecenie na kolejne 32 miliony uncji srebra w kontraktach co kosztowało 500 mln USD. Według ówczesnych szacunków Commodity Futures Trading Commission (CFTC) wychodziło na to, że bracia Hunt wraz z saudyjskimi partnerami kontrolowali prawie 77% całego srebra.

Ceny zaczęły rosnąć przekraczając 40 USD za uncję, a 17 stycznia 1980 roku srebro osiągnęło rekordową wartość 50,50 USD. Udziały Huntów wyceniono na 4,5 miliarda USD z czego 3,5 miliarda USD to zysk (10 miliardów USD przeliczając na dzisiejszą wartość USD).

Takie są konsekwencje, gdy próbuje się kogoś zapędzić w kozi róg.

Koniec srebrnej sagi

Giełdy towarowe przy wsparciu rządu USA 21 stycznia 1980 roku ogłoszono, że nikt nie może już kupować srebra. Inwestorzy mogli tylko sprzedawać srebro i to tylko autoryzowanym nabywcom. Bracia Hunt ryzykowali wywołaniem paniki chcąc pozbyć się wszystkich kontraktów.

22 stycznia 1980 roku cena srebra spada do 34 USD za uncję, a bracia Hunt desperacko szukają sposób na podniesienie ceny srebra. Niewiele później, bo 14 marca ich czas się kończy. Zasady zostają zmienione ponownie.

Paul Volcker, ówczesny prezes FED, w dążeniu do kontroli rosnącej inflacji nakazał amerykańskim bankom, aby ograniczyły pożyczki, a konkretniej kredyty na tzw. “spekulacyjne udziały towarów oraz metali szlachetnych”.

26 marca 1980 roku wezwano braci Hunt, aby uzupełnili depozyt zabezpieczający w wysokości 135 mln USD. Niestety, ale braci nie było już na to stać. Broker zaczął sprzedawać również ich rezerwy złota, aby uzupełnić zabezpieczenie. Spowodowało to również spadek cen srebra. Cena osiągnęła wtedy 15,80 USD za uncję, a następnego dnia już 11 USD. Spadek o 78% w stosunku do ostatnich 10 tygodni.

Urzędnicy państwowi USA wykupili firmę brokerską braci Hunt “Bache”, aby zapobiec temu co mogło doprowadzić do narodowej katastrofy finansowej. Bunker i Herbert Hunt zostali skazani za manipulację, ukarani grzywną i doprowadzeni do bankructwa. 10 lat zajęło im regulowanie sytuacji z wierzycielami.

Źródło: britannica.com, newyorktimes.com, bussinesinsider.com.

Bądź na bieżąco

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *